site-logo
stare-księgi

Datowanie Pięcioksięgu: Berossos i Genesis, potop, cz. 4

Kontynuuję wywód Russella Gmirkina zawarty w jego “Berossus and Genesis, Manetho and Exodus”. Autor wskazuje tam na wielość paraleli zawartych w Babyloniace Berossosa oraz w Księdze Rodzaju – co jego zdaniem sugeruje, że autor Genesis tworząc swój tekst znał, odnosił

Eugene-Delacroix-St.-Michael

Wywiad “O czym mówi księga Henocha?”

Zapraszamy do wysłuchania wywiadu przeprowadzonego we współpracy z Fundacją Panteon, omawiającego treść i historię Pierwszej Księgi Henocha. Zapraszam też do lektury naszych publikacji na blogu dotyczących tej Księgi: 1. Wprowadzenie. Księga Czuwających. 2. O zbrodni i karze upadłych aniołów. 3.

Apokalipsa Zwierząt cz.4 – od ostatniej wojny Machabeuszów do mesjasza.

Wydarzenia poprzedniej części cyklu zatrzymały się na powstaniu machabejskim. Ta obserwacja pozwala nam datować Apokalipsę Zwierząt na okres między 164 a 160 rokiem p.n.e. – kiedy Juda Machabeusz toczył już wojnę z państwem Seleukidów (czwartą potęgą w kolejności, odpowiednikiem czwartej, ostatniej bestii

Księga Henocha

Apokalipsa Zwierząt cz.3 – od wygnania do Judy Machabeusza.

Kolejna część Apokalipsy Zwierząt przenosi nas w czasy historyczne: okres rozproszenia Izraela między narodami. Związek z narracją biblijną urywa się i od tego momentu badacz ma przed sobą niełatwe zadanie zinterpretowania treści Apokalipsy i znalezienia jej związku z historyczną rzeczywistością Judei V czy IV wieku

1 Księga Henocha; Apokalipsa Zwierząt cz.2 – od potopu do wygnania.

Kolejna część cyklu o Apokalipsie Zwierząt kontynuuje historię biblijną, opowiedzianą w postaci symbolicznej. Narracja co do zasady trzyma się fabuły znanej z ksiąg świętych, toteż nie będę się skupiał na omawianiu każdego szczegółu; większość Czytelników z pewnością rozpozna znajome motywy czy figury, kodowane w zwierzęcych

Filon z Byblos

Sanchuniaton i Filon z Byblos. Księga rodu Ela. Mitologia kananejska, cz. 15

Ostatnia część Mitologii Kananejskiej poświęcona mitom Fenicjan łączy wątki, jakie mieliśmy okazję poznać przez kilka wcześniejszych artykułów, począwszy od historii opisanych w ugaryckim Cyklu Baala. W Historii fenickiej Filona z Byblos spotykają się postacie, o których już mówiliśmy kilkakrotnie, i tworzą spójną, wyjątkową wersję mitycznych

phoenician-ship

Sanchuniaton i Filon z Byblos. Wynalazcy. Mitologia kananejska, cz. 14

Kolejna partia Historii fenickiej cytowana jest przez Euzebiusza w 807,19-809,12. Sanchuniaton/Filon z Byblos wprowadzają w niej pierwsze drzewo genealogiczne, którego członkowie w ich euhemerystycznej interpretacji historii mitycznej byli jedynie wybitnymi ludźmi. Chociaż autor (któryś z nich) się stara, nie wszędzie jednak udaje się mu ukryć

Mitologia

Sanchuniaton i Filon z Byblos. Kosmogonia fenicka. Mitologia kananejska, cz. 13

Doczekaliśmy się wreszcie Sanchuniatona: wielkiej syntezy mitologii fenickiej; jedynej takiej, jaka przetrwała do naszych czasów. Ta opowieść będzie mówiła o bogach nowych i o bogach dobrze nam znanych z poprzednich części tego cyklu. Znajdziemy się znów w Tyrze, w Byblos, w Sydonie. Poznamy ziemskich bohaterów i okrutnych niebian,

inskrypcja

Bogowie Fenicji. Mitologia kananejska, cz. 12.

W poprzednim artykule poznaliśmy królewską parę „fenickiego panteonu”: Baala Niebios oraz Astarte. Piszę „fenicki panteon” w cudzysłowie, bo trudno mówić o istnieniu jakiejś sformalizowanej grupy bogów, związanej więziami mitycznych zależności. W tym artykule, dla odmiany, rzeczywiście sięgniemy do fenickich mitów

Najczęściej czytane
stare-księgi

Datowanie Pięcioksięgu: Berossos i Genesis, potop, cz. 4

Kontynuuję wywód Russella Gmirkina zawarty w jego “Berossus and Genesis, Manetho and Exodus”. Autor wskazuje tam na wielość paraleli zawartych w Babyloniace Berossosa oraz w Księdze Rodzaju – co jego zdaniem sugeruje, że autor Genesis tworząc swój tekst znał, odnosił

Eugene-Delacroix-St.-Michael

Wywiad “O czym mówi księga Henocha?”

Zapraszamy do wysłuchania wywiadu przeprowadzonego we współpracy z Fundacją Panteon, omawiającego treść i historię Pierwszej Księgi Henocha. Zapraszam też do lektury naszych publikacji na blogu dotyczących tej Księgi: 1. Wprowadzenie. Księga Czuwających. 2. O zbrodni i karze upadłych aniołów. 3.

Apokalipsa Zwierząt cz.4 – od ostatniej wojny Machabeuszów do mesjasza.

Wydarzenia poprzedniej części cyklu zatrzymały się na powstaniu machabejskim. Ta obserwacja pozwala nam datować Apokalipsę Zwierząt na okres między 164 a 160 rokiem p.n.e. – kiedy Juda Machabeusz toczył już wojnę z państwem Seleukidów (czwartą potęgą w kolejności, odpowiednikiem czwartej, ostatniej bestii

Księga Henocha

Apokalipsa Zwierząt cz.3 – od wygnania do Judy Machabeusza.

Kolejna część Apokalipsy Zwierząt przenosi nas w czasy historyczne: okres rozproszenia Izraela między narodami. Związek z narracją biblijną urywa się i od tego momentu badacz ma przed sobą niełatwe zadanie zinterpretowania treści Apokalipsy i znalezienia jej związku z historyczną rzeczywistością Judei V czy IV wieku

1 Księga Henocha; Apokalipsa Zwierząt cz.2 – od potopu do wygnania.

Kolejna część cyklu o Apokalipsie Zwierząt kontynuuje historię biblijną, opowiedzianą w postaci symbolicznej. Narracja co do zasady trzyma się fabuły znanej z ksiąg świętych, toteż nie będę się skupiał na omawianiu każdego szczegółu; większość Czytelników z pewnością rozpozna znajome motywy czy figury, kodowane w zwierzęcych

Filon z Byblos

Sanchuniaton i Filon z Byblos. Księga rodu Ela. Mitologia kananejska, cz. 15

Ostatnia część Mitologii Kananejskiej poświęcona mitom Fenicjan łączy wątki, jakie mieliśmy okazję poznać przez kilka wcześniejszych artykułów, począwszy od historii opisanych w ugaryckim Cyklu Baala. W Historii fenickiej Filona z Byblos spotykają się postacie, o których już mówiliśmy kilkakrotnie, i tworzą spójną, wyjątkową wersję mitycznych

phoenician-ship

Sanchuniaton i Filon z Byblos. Wynalazcy. Mitologia kananejska, cz. 14

Kolejna partia Historii fenickiej cytowana jest przez Euzebiusza w 807,19-809,12. Sanchuniaton/Filon z Byblos wprowadzają w niej pierwsze drzewo genealogiczne, którego członkowie w ich euhemerystycznej interpretacji historii mitycznej byli jedynie wybitnymi ludźmi. Chociaż autor (któryś z nich) się stara, nie wszędzie jednak udaje się mu ukryć

Mitologia

Sanchuniaton i Filon z Byblos. Kosmogonia fenicka. Mitologia kananejska, cz. 13

Doczekaliśmy się wreszcie Sanchuniatona: wielkiej syntezy mitologii fenickiej; jedynej takiej, jaka przetrwała do naszych czasów. Ta opowieść będzie mówiła o bogach nowych i o bogach dobrze nam znanych z poprzednich części tego cyklu. Znajdziemy się znów w Tyrze, w Byblos, w Sydonie. Poznamy ziemskich bohaterów i okrutnych niebian,

inskrypcja

Bogowie Fenicji. Mitologia kananejska, cz. 12.

W poprzednim artykule poznaliśmy królewską parę „fenickiego panteonu”: Baala Niebios oraz Astarte. Piszę „fenicki panteon” w cudzysłowie, bo trudno mówić o istnieniu jakiejś sformalizowanej grupy bogów, związanej więziami mitycznych zależności. W tym artykule, dla odmiany, rzeczywiście sięgniemy do fenickich mitów